Cumartesi , Ağustos 4 2018

Kırılan Kanatlar


Bizler, hayat karşısında kanatlarımızın kırık olduğunu yetişkinlik dönemine geldiğimiz zaman anlarız ama kanatlarımız, yaşamda o ilk nefesi aldığımız anda kırılmıştır. Bebekliğimizin masumiyeti, çocukluğumuzun güzel günleri sayesinde yetişkinlik dönemine kadar anlamayız kanatlarımızın kırık olduğunu. 

Yetişkinlik çağımıza gelene kadar ailemizin kanatları altında yaşadığımız için yaşam yolculuğunda hep suyun üstünde yürürüz. Önümüzde ayağımızın ateşe basacağı günlerden habersiz. Vakti zamanı gelip ayaklarımızı ateşe bastığımız ve o ateş üzerinde yürümeye başladığımız gün yandım anam diye bağırırız ama artık nafile. Ömür boyu o ateşin üzerinde yürümeye mahkumuzdur. Ve o ateşin sıcaklığı ömür boyu ruhumuzda asla geçmeyecek izler bırakacak şekilde yüreğimizi yakacak.  

Kimimizin kanatlarını hayat kırar, kimimizin kanatlarını annelerimiz. Anneleri tarafından kanatları kırılanlar, hayat tarafından kanatları kırılanlara imrenirler. Çünkü onların yüreklerinde sessiz bir çığlık vardır. Onların, ara sıra yüreklerine su serpecek güzel çocukluk anıları yoktur. Onların, bebeklik resimlerine bakıldığı zaman gözlerinde bebeklik masumiyetinin dahi saklayamadığı bir acı vardır. Onlar, anneleri tarafından kanadı kırılanlardır işte. Kanadı kırık kuşlar gibi hayatlarının hiçbir döneminde uçamamışlardır. Kanadı hayat tarafından kırılanlar gibi ayakları hiç suyun üstüne basmadığından onların yürekleri bir başka yanıktır.  

Yaşıyoruz ama dönüp geriye baktığımız zaman yaşantılarımız keşkelerle dolu. Ve o keşkelerin ağır bedelini ödediğimiz için bugünde değiliz, gelecekte hiç değiliz, sadece geçmişteyiz ve yorgunuz. Yaşam kanatlarımızı kırmış. Ahde vefayı unutmuşuz. Dostluğu unutmuşuz. Komşuluğu unutmuşuz. Akrabalığı unutmuşuz. Yaşama ait ne kadar güzel değer varsa unutmuşuz. 

Ve bu kadar unutulmuşluklar içerisinde yaşama karşı hınçlıyız. İçimiz yangın yeri. Uçmak istiyoruz ama kanadımız kırık.   

Hayatın kalp atışları kitap sayfalarındadır. O kalp atışları ile dinlenmek ve sabır ile kırık kanadımızı tedavi ederek uçmak gerek. 

Kısacası okumak ve kitaplarla olan küskünlüğümüze son vermek gerek. 

About Şener Koştu

Check Also

Kendimize Sormamız Gerekenler

Neden asabiyiz?      Toplumsal baskı ve ötekileştirmeye maruz kalıyor muyuz?     Sevgisizlik ve şiddet neden …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir