Yaşarken Kaybettik

Aslında hepimiz yaşarken kaybediyoruz. Hayatımızdaki birçok şey biz yaşarken öldüğü halde biz, yaşamaya devam ettiğimiz için acı çekiyoruz. Örneğin hayata diş geçirmek için verdiğimiz yaşam mücadelesinde kaybettiğimiz insanlığımız oluyor. Yine yaşantılarımızın içerisini o kadar anlamsız şeylerle doldurduk ki hani bir çöp kovasına sığdırmaya çalışsak da sığdıramayız. Bunun için kaç çöp kovası gerekli Allah bilir. Hayata dair birçok şeyi fark etmeden yaşıyoruz. Çünkü kafalarımız, hayatın bir yerlerinde takılıp kalmış. Ve kafalarımız o yerden dışarı çıkamıyor ya da biz, çıkmasına izin vermiyoruz. Duygularımızı hiçe sayarak yaşarken, içimizdeki çocuktan uzaklaştığımızı ise bir türlü fark edemiyoruz. Bunun bedelini ise aldığımız her nefeste kendimizden eksilerek ödüyoruz. Bakışlarımız, duygularımız, fikirlerimiz, mutluluğumuz eksilirken, acılarımız
çoğalıyor.

Hiç düşündünüz mü fotoğraflarda niçin gülümsediğimizi? Çok mutlu olduğumuz için mi? Hiç kendimizi kandırmaya gerek yok. İnsan, fotoğraflarda mutsuzluğunun üstünü örtebilmek için gülümser. O an gülümseyen yüze değil de o yüzdeki gözlere bakarsanız bunu çok iyi anlarsınız. Ve o fotoğraflarda tebessüm eden yüzümüzle mutluluğumuzu ölümsüzleştirmeyiz. Acılarımızı anlatan gözlerimizle sırlarımızı deşifre ederiz.

Çocukken hayata cıvıl cıvıl bakardık. Yüreğimizdeki umut kuşlarını gökyüzüne uçurur ve hayata gerçekten gülümserdik. Işıl ışıldı gözlerimiz. Hayatın gözyaşlarını kahkahalarımızla silerdik. Ama büyüdükçe azaldık. Büyüdükçe yüreğimizdeki umut kuşları birer birer öldü. Yaşamın tüm dertlerini içimizde biriktirirken, içimizdeki çocuğu öldürdük. Yorgun düştük. Hayatın kahırlı yollarında ilerlerken yüreğimiz daraldı. Nefes alamaz olduk. Ondan sonrada kaybettiklerimizin peşine düştük.

Kaybettiklerimiz bir daha geri gelmez. Çünkü biz, onları içimizdeki deli tayları dizginlediğimiz gün kaybettik. Gökyüzümüzdeki yıldızları söndürürken, yaşamın soğuk kapılarını araladığımızın farkına bile varmadığımız zamanlarda yüreğimizde biriken acıyı gözlerimizde okuyamadığımız zaman kaybettik. Zamanın bizden alıp götürdüklerine sessiz kaldığımız zamanlarda kaybettik. Kısacası yaşarken kaybettik. Ve kaybettiklerimiz şimdi bizden çok uzaklarda… Arada yıllar var. Kaybedilen yıllar. Arada yenildiğimiz yaşamlarımız var.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Şener Koştu - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Canlı Haber Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Canlı Haber hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Canlı Haber editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Canlı Haber değil haberi geçen ajanstır.



İstanbul Markaları

Canlı Haber, İstanbul ile özdeşleşen markaları ağırlıyor.

+90 (212) 288 77 85
Reklam bilgi

Anket Kanal İstanbul Yapılmalı Mı ?